Na Pakse zijn we verder getrokken richting het Boloven plateau, naar Pakxong. De omgeving daar was prachtig, we hebben enkele watervallen bezocht en wat rondgewandeld in het schitterende decor. In onze guesthouse ontmoetten we Pierreke, onze Bretoense vriend die met ons meetrok richting the 4000 islands. Daar belandden we in een waar paradijs.
Onze bungalows lagen vlakbij de Mekong, wakker worden en meteen een zwemmeke doen. Genieten van het uitzicht en al de heerlijke mensen die we daar leerden kennen. Mocht onze visa niet verlopen zijn, we zouden er waarschijnlijk nog altijd zitten...Maar aan alle mooie liedjes komt een eind, dus zijn we verder gereisd naar Cambodia, waar er uiteraard een nieuw mooi liedje begon...

In het noorden van Cambodia, in Ban Lung, probeerden we alweer een nieuwe trekking te organiseren, maar dat ging niet door, deze keer wegens het Khmer nieuwjaar. Omdat er voor de rest niet veel te beleven viel, behalve dan de occasionele waterval bezoeken, of gaan zwemmen in het kratermeer, zijn we dan verder getrokken richting Kratie.
Daar zijn we begonnen met het nieuwe jaar te vieren. We trokken naar een plaats waar de locals feest vieren, aan een stroomversnelling in de Mekong. Overal hutjes en hangmatten, mensen in en uit het water, en iedereen die feest viert op klaarlichte dag...een heerlijke dag!
We brachten er nog enkele dagen door, en trokken dan naar de hoofdstad, Phnom Penh.We vonden een gezellige guesthouse aan het meer, waar we behoorlijk wat tijd doorbrachten met de leuke mensen die we leerden kennen. We hadden trouwens geluk, want het meer zal waarschijnlijk binnen een jaar verdwenen zijn wegens opgekocht door Chinezen die het hoogstwaarschijnlijk gaan volbouwen.
De eerste avond vierden we het nieuwe jaar met locals die op alles en iedereen talkpoeder gooiden, en belandden uiteindelijk ergens op een feesje op straat waar we ons rot amuseerden... De rest van de week verkenden we de stad, en bezochten we S21 en de killing Fields. Als je een beetje in vakantiestemming bent, dan is dit toch wel iets dat je terug met de voeten op de grond zet. De confrontatie met de (recente) geschiedenis van dit land, en alle gruwelijke dingen die hier gebeurd zijn...het doet je toch wel even stilstaan bij waar je bent... Nadat we weer iets langer waren gebleven dan gepland, zijn we dan richting Siem Reap getrokken.
Op zich is het wel een speciaal stadje, het is erg hard gericht op het toerisme wegens de nabijheid van Ankor uiteraard, en de prijzen zijn dus ook niet mis. Desondanks bleven we er weeral iets langer dan gepland, omdat we in een heerlijke guesthouse zaten met heerlijke mensen, omdat we de halve finales van de Champions League niet wilden missen, en omdat we er Adriaans verjaardag stevig moesten vieren uiteraard. Uiteraard zijn we ook de tempels van Ankor gaan bezoeken, en ik (Dominick) kan hier eigenlijk uren over vertellen want ik vond het een geweldige ervaring om daar rond te lopen, maar ik kan alleen maar zeggen: kom zelf eens zien, het is de moeite waard...

Na enkele tussenstopjes belandden we vervolgens in Kampot in het zuiden van het land. De omgeving hier was werkelijk prachtig, misschien wel het mooiste van wat we hier al gezien hadden. We huurden enkele oude brommertjes en zochten ons een weg door de velden, kwamen aan bij een grot waar we werden voorgesteld om rondgeleid te worden door een bende kleine kinderen en een iets groter kind. Over de veiligheid maakten we ons geen zorgen en na een hoop geklim en geklauter geraakten we uiteindelijk toch terug buiten... We vervolgden onze weg en kwamen aan bij een prachtig meer waar we de rest van de middag doorbrachten. Uiteindelijk was het weer van hetzelfde...niemand wou echt vertrekken, maar aangezien we nu eindelijk wel eens werk wilden maken van de jungletrekking, besloten we toch maar om verder te reizen naar Koh Kong aan de grens met Thailand.
En toen was het eindelijk tijd om de jungle in te trekken... Onze gidsen waren: Nien (De enige die het woud een beetje kende, altijd voorop liep met een kapmes en kapte er niet naast. Hij hing wel zwaar aan de zelfgemaakte Cambodiaanse Whiskey), Couch (kon als enige enkele woorden Engels, rijd normaal met de Tuk-Tuk) en Young (Die gewoon bij alles lachte.) Het was blijkbaar al de tweede keer dat ze met toeristen de bergen in trok, maar na dag drie bleek wel dat ze qua vergunningen etc niet echt in orde waren. We hadden ons dus blijkbaar het perfecte gezelschap vergaard en dus was het tijd om stevig te trekken.
Eerste dag viel mee. Er was nog vers water, de eerste keer rijst eten. Naast enkele insecten, gewoon genieten van de prachtige natuur, beekjes en het landschap. We sliepen in hangmaten die je volledig rond kon doen, enwe sliepen als een roos. Dag twee was harder. Als ontbijt, middag -en avondmaal rijst en noodles. Vreemd genoeg smaakte dit nog elke keer. Water moesten we ondertussen uit de beek halen en met reinigingstabletten viel dit mee, ook al had het een verdacht geel kleurtje. Je kon het niet bepaald Spa noemen...
Door de regen en het feit dat we een stuk jungle dwars door moesten, dus zonder pad, hadden we stevig last van bloedzuigers. Die haalden we er telkens professioneel af. Onze voorste gids met kapotte t-shirt, short en teenslippers hing vol, maar vond dit behoorlijk grappig. Rond twee uur ons kamp al opgezet in een open veld, in de hoop enkele dieren te spotten. Genoten van de natuur en de hangmat. Nog een kleine wandeling gaan maken en genoten van de rust. Gaan zwemmen in een riviertje en veel bijgeleerd over de Cambodiaanse naam van bomen en planten en welke vruchten je wel kan eten en welke niet. Maar ook evenveel snel weer vergeten. Khmer is nu eenmaal een moeilijke taal.
's Avonds na het eten nog een nachtwandeling gaan maken. Best indrukwekkend. Na een half uur hoorden we plots een beest (blaten). Toen ze het dier probeerde lokken door op grassprietjes te blazen en ze ook deze techniek niet beheersten werd er hartelijk gelachen. Ze hadden blijkbaar toch een beetje schrik want uiteindelijk besloten ze zo ver mogelijk rond het dier te wandelen en het vooral niet te spotten... Misschien maar goed ook, maar toch een beetje spijtig.
Na vrij droog te hebben geslapen en in de ochtend meer van het zelfde te eten gingen we terug richting de boot... Dit bleek nog een serieuze tocht te zijn op het pad, dat we nu het spinnepad noemen. De ene na de ander enorme spin had zijn web over het pad gespannen wat best indrukwekkend was. Ook nog enkele kleine slangen gezien. Young is er zelfs op een gaan zitten, wat hem stevig deed verschieten. Uiteindelijk de laatste keer van rijst genoten en nog een laatste keer in een prachtig riviertje gezwommen alvorens ze ons kwamen oppikken met de boot. Na deze toch wel aparte ervaring moesten we de grens oversteken, terug naar Thailand, maar deze keer de eilanden...

We kwamen aan op Koh Chang en dit was de ideale plaats om eventjes vakantie te nemen van het reizen. Bungalow aan het strand...wakker worden en de zee inwandelen...ontbijten in The Treehouse...veel niets doen maar toch de hele dag bezig zijn...alweer veel fijn gezelschap...het was er heerlijk! We leerden ook nog Willem kennen, een verdwaalde Fransman die van reizen zijn leven heeft gemaakt. Hij heeft een appartement in Bangkok, en aangezien we daar toch moesten passeren zijn we er maar ineens 3 dagen blijven logeren, en hebben we Bangkok gezien op een totaal andere manier als voorheen. We zagen er eerst een klein beetje tegenop, niemand wou echt graag naar Bangkok, maar achteraf gezien was het een heerlijk weekend, vooral natuurlijk met dank aan onze vriend Willem.
Na het weekend hebben we dan de nachttrein genomen naar het zuiden, en nu zijn we op Koh Phagnan beland. Het eiland dat vooral bekend staat om zijn massatoerisme en natuurlijk de Full Moon Party... Gelukkig is het laagseizoen wegens het soms wat tegenvallende weer, en we zitten ook wel op een rustiger stuk van het eiland, van het echte massatoerisme hebben we al bij al weinig last...

Vele groeten uit het verre oosten,
Dominick, Len en Adriaan