Na Pakse zijn we verder getrokken richting het Boloven plateau, naar Pakxong. De omgeving daar was prachtig, we hebben enkele watervallen bezocht en wat rondgewandeld in het schitterende decor. In onze guesthouse ontmoetten we Pierreke, onze Bretoense vriend die met ons meetrok richting the 4000 islands. Daar belandden we in een waar paradijs.
Onze bungalows lagen vlakbij de Mekong, wakker worden en meteen een zwemmeke doen. Genieten van het uitzicht en al de heerlijke mensen die we daar leerden kennen. Mocht onze visa niet verlopen zijn, we zouden er waarschijnlijk nog altijd zitten...Maar aan alle mooie liedjes komt een eind, dus zijn we verder gereisd naar Cambodia, waar er uiteraard een nieuw mooi liedje begon...

In het noorden van Cambodia, in Ban Lung, probeerden we alweer een nieuwe trekking te organiseren, maar dat ging niet door, deze keer wegens het Khmer nieuwjaar. Omdat er voor de rest niet veel te beleven viel, behalve dan de occasionele waterval bezoeken, of gaan zwemmen in het kratermeer, zijn we dan verder getrokken richting Kratie.
Daar zijn we begonnen met het nieuwe jaar te vieren. We trokken naar een plaats waar de locals feest vieren, aan een stroomversnelling in de Mekong. Overal hutjes en hangmatten, mensen in en uit het water, en iedereen die feest viert op klaarlichte dag...een heerlijke dag!
We brachten er nog enkele dagen door, en trokken dan naar de hoofdstad, Phnom Penh.We vonden een gezellige guesthouse aan het meer, waar we behoorlijk wat tijd doorbrachten met de leuke mensen die we leerden kennen. We hadden trouwens geluk, want het meer zal waarschijnlijk binnen een jaar verdwenen zijn wegens opgekocht door Chinezen die het hoogstwaarschijnlijk gaan volbouwen.
De eerste avond vierden we het nieuwe jaar met locals die op alles en iedereen talkpoeder gooiden, en belandden uiteindelijk ergens op een feesje op straat waar we ons rot amuseerden... De rest van de week verkenden we de stad, en bezochten we S21 en de killing Fields. Als je een beetje in vakantiestemming bent, dan is dit toch wel iets dat je terug met de voeten op de grond zet. De confrontatie met de (recente) geschiedenis van dit land, en alle gruwelijke dingen die hier gebeurd zijn...het doet je toch wel even stilstaan bij waar je bent... Nadat we weer iets langer waren gebleven dan gepland, zijn we dan richting Siem Reap getrokken.
Op zich is het wel een speciaal stadje, het is erg hard gericht op het toerisme wegens de nabijheid van Ankor uiteraard, en de prijzen zijn dus ook niet mis. Desondanks bleven we er weeral iets langer dan gepland, omdat we in een heerlijke guesthouse zaten met heerlijke mensen, omdat we de halve finales van de Champions League niet wilden missen, en omdat we er Adriaans verjaardag stevig moesten vieren uiteraard. Uiteraard zijn we ook de tempels van Ankor gaan bezoeken, en ik (Dominick) kan hier eigenlijk uren over vertellen want ik vond het een geweldige ervaring om daar rond te lopen, maar ik kan alleen maar zeggen: kom zelf eens zien, het is de moeite waard...

Na enkele tussenstopjes belandden we vervolgens in Kampot in het zuiden van het land. De omgeving hier was werkelijk prachtig, misschien wel het mooiste van wat we hier al gezien hadden. We huurden enkele oude brommertjes en zochten ons een weg door de velden, kwamen aan bij een grot waar we werden voorgesteld om rondgeleid te worden door een bende kleine kinderen en een iets groter kind. Over de veiligheid maakten we ons geen zorgen en na een hoop geklim en geklauter geraakten we uiteindelijk toch terug buiten... We vervolgden onze weg en kwamen aan bij een prachtig meer waar we de rest van de middag doorbrachten. Uiteindelijk was het weer van hetzelfde...niemand wou echt vertrekken, maar aangezien we nu eindelijk wel eens werk wilden maken van de jungletrekking, besloten we toch maar om verder te reizen naar Koh Kong aan de grens met Thailand.
En toen was het eindelijk tijd om de jungle in te trekken... Onze gidsen waren: Nien (De enige die het woud een beetje kende, altijd voorop liep met een kapmes en kapte er niet naast. Hij hing wel zwaar aan de zelfgemaakte Cambodiaanse Whiskey), Couch (kon als enige enkele woorden Engels, rijd normaal met de Tuk-Tuk) en Young (Die gewoon bij alles lachte.) Het was blijkbaar al de tweede keer dat ze met toeristen de bergen in trok, maar na dag drie bleek wel dat ze qua vergunningen etc niet echt in orde waren. We hadden ons dus blijkbaar het perfecte gezelschap vergaard en dus was het tijd om stevig te trekken.
Eerste dag viel mee. Er was nog vers water, de eerste keer rijst eten. Naast enkele insecten, gewoon genieten van de prachtige natuur, beekjes en het landschap. We sliepen in hangmaten die je volledig rond kon doen, enwe sliepen als een roos. Dag twee was harder. Als ontbijt, middag -en avondmaal rijst en noodles. Vreemd genoeg smaakte dit nog elke keer. Water moesten we ondertussen uit de beek halen en met reinigingstabletten viel dit mee, ook al had het een verdacht geel kleurtje. Je kon het niet bepaald Spa noemen...
Door de regen en het feit dat we een stuk jungle dwars door moesten, dus zonder pad, hadden we stevig last van bloedzuigers. Die haalden we er telkens professioneel af. Onze voorste gids met kapotte t-shirt, short en teenslippers hing vol, maar vond dit behoorlijk grappig. Rond twee uur ons kamp al opgezet in een open veld, in de hoop enkele dieren te spotten. Genoten van de natuur en de hangmat. Nog een kleine wandeling gaan maken en genoten van de rust. Gaan zwemmen in een riviertje en veel bijgeleerd over de Cambodiaanse naam van bomen en planten en welke vruchten je wel kan eten en welke niet. Maar ook evenveel snel weer vergeten. Khmer is nu eenmaal een moeilijke taal.
's Avonds na het eten nog een nachtwandeling gaan maken. Best indrukwekkend. Na een half uur hoorden we plots een beest (blaten). Toen ze het dier probeerde lokken door op grassprietjes te blazen en ze ook deze techniek niet beheersten werd er hartelijk gelachen. Ze hadden blijkbaar toch een beetje schrik want uiteindelijk besloten ze zo ver mogelijk rond het dier te wandelen en het vooral niet te spotten... Misschien maar goed ook, maar toch een beetje spijtig.
Na vrij droog te hebben geslapen en in de ochtend meer van het zelfde te eten gingen we terug richting de boot... Dit bleek nog een serieuze tocht te zijn op het pad, dat we nu het spinnepad noemen. De ene na de ander enorme spin had zijn web over het pad gespannen wat best indrukwekkend was. Ook nog enkele kleine slangen gezien. Young is er zelfs op een gaan zitten, wat hem stevig deed verschieten. Uiteindelijk de laatste keer van rijst genoten en nog een laatste keer in een prachtig riviertje gezwommen alvorens ze ons kwamen oppikken met de boot. Na deze toch wel aparte ervaring moesten we de grens oversteken, terug naar Thailand, maar deze keer de eilanden...

We kwamen aan op Koh Chang en dit was de ideale plaats om eventjes vakantie te nemen van het reizen. Bungalow aan het strand...wakker worden en de zee inwandelen...ontbijten in The Treehouse...veel niets doen maar toch de hele dag bezig zijn...alweer veel fijn gezelschap...het was er heerlijk! We leerden ook nog Willem kennen, een verdwaalde Fransman die van reizen zijn leven heeft gemaakt. Hij heeft een appartement in Bangkok, en aangezien we daar toch moesten passeren zijn we er maar ineens 3 dagen blijven logeren, en hebben we Bangkok gezien op een totaal andere manier als voorheen. We zagen er eerst een klein beetje tegenop, niemand wou echt graag naar Bangkok, maar achteraf gezien was het een heerlijk weekend, vooral natuurlijk met dank aan onze vriend Willem.
Na het weekend hebben we dan de nachttrein genomen naar het zuiden, en nu zijn we op Koh Phagnan beland. Het eiland dat vooral bekend staat om zijn massatoerisme en natuurlijk de Full Moon Party... Gelukkig is het laagseizoen wegens het soms wat tegenvallende weer, en we zitten ook wel op een rustiger stuk van het eiland, van het echte massatoerisme hebben we al bij al weinig last...

Vele groeten uit het verre oosten,
Dominick, Len en Adriaan

Enkele fotootjes van de laatste week...

Het is weer lang geleden, maar als je zoveel beleefd is het niet evident om tijd te nemen om dit even in een A4ke (of twee) samen te vatten. Maar om het goed te maken volgt hier een extra lang bericht…

De avond voor het raften werd er nog gratis drank voorzien aan het travel agency(ke), waar we reeds onze gids Khalu en zijn Engelse vriendin Corin leerden kennen. In extremisch besloten twee Israelische meisjes (Dafna en Rony) om ook mee te gaan, de een heerlijk prettig gestoord (zie vorig blogverhaal) en de ander een super getallenteerde gitariste / songwriter. Twee, of misschien zelfs drie, glaasjes later stonden we opeens met 7 Belgen voor het agency(ke), de wereld was weer heel klein.

De rafting zelf was niet zo sportief als verwacht (zelfs Flomie was niet moe…) maar desalniettemin een zalige trip. Onze gids Khalu bleek ook een topchef te zijn, die steeds een topmaaltijd uit zijn ‘ton’ toverde. De avond brachten we door in tentjes aan de oever van de Trisuli rivier, maar eerst nog een gezellig kampvuur. Dit werd muzikaal opgefleurd door vooral Rony, maar ook Len, Khalu en zelfs dorpsgek Sudir, die de fles whikey wel zag zitten… Heerlijke avond, Belgium, Israel, England and Nepal Unite! De tweede dag was een stuk rustiger, tijd dus om te genieten in de boot of in het water (wat ook menig doode varkens deden). Desondank Len voor de vijfde keer in het water en Adje ne stevige “Nekkie” gekregen van Rony dan nog wel…

De volgende dag namen we gepast afscheid van Nepal: een laatste pingpongeske met Joske en Nacho in The Yellowhouse, etentje met Pieter bij Navaradj thuis met zijn vrouw Tara en zoontje Nites en een laatste drankske op ONS dakterras met Benjamien, Rusha en Dafna uiteraard.

Aangekomen op de luchthaven bleek dat we twee dagen te vroeg waren, maar we besloten om Nepal toch achter ons te laten. Niet voor altijd, want het was voor alledrie duidelijk dat we hier nog terugkomen…

Bangkok was een stuk drukker dan drie weken geleden, de gezellige sfeer was volledig weg net als het humeur van de Thaise mensen. We spraken echter wel meteen af met Hanne (halfzus van Adriaan) waarmee we er toch nog twee aangname dagen Bangkok van maakten (niet de laatste trouwens). Na een dagje heerlijk brommeren in het stadje Ayutaya gingen we met zijn vieren de nachttrein op richting Chiang Mai. Geen groot feest zoals (vooral Len) verwacht had, maar toch een klein topfeesje geregeld.

Chiang Mai zelf was eigenlijk een heel relaxte tijd, waar onze aktiviteiten bestonden uit naar een meer gaan, chillen in het park, de Sunday – en Nightmarket bezoeken alsook het occasionele tempeltje, veel pizza eten en Wiesen (eindelijk met 4). Dit met vakkundige medewerking van Virginie, Felix, Nasia, Collin, Dan en Sam en nog een heel deel die we maar eventjes kenden.

Hanne en Nasia besloten met ons mee naar Chiang Rai te reizen en uiteindelijk ook naar Laos. (zijn het onze knappe koppen, onze reeds woekerende baarden, onze goddelijke lichamen of ons enorme intellect, maar het is wel duidelijk: wij zijn INTERNATIONALE TOPPERS!!!)

Dus eerst via Chiang Rai, waar we na lang zoeken een super guesthouse vonden, waar we van alles voorzien werden door de sympathieke eigenaars. De dag erna weer brommerkes gehuurd en de de White Tempel bezocht, de prachitschste ooit. Na een iddylisch ritje door het Laotiaanse landschap en een eerste mini-oerwoud-trip aangekomen aan een super relaxte waterval, waar er bijzondere naaktituelen aan de gang waren (filmpjes volgen).

Dan twee dagen op de slowboat richting Luang Prabang in Laos. De boot zat beide dagen overvol, maar we hadden met vijf het dek kunnen inpalmen, waardoor het voor ons wel een chille tijd was. Een tussenstop met overnachting in Pak Beng waar we met 30 man aan tafel gingen en de Lao Lao (gadver) werd doorgegeven en doorgegeven… De rust die we in Laos verwacht hadden bleek dus een scheve bedoeling met een bende toeristen (geen backpackers voor alle duidelijkheid). Ook Luang Prabang zelf bleek enorm toeristisch en vooral duur, zelfs ondanks verwoede pogingen van Len om de prijs te laten zakken (handstand, danskes…) Toen we net uit de boot stapten kwamen we het Franse koppeltje uit Pokhara Nepal terug tegen en gingen, naar goede gewoonte ondertussen, lekker samen eten…

De eerste avond zijn Len, Adje en Nasia naar een typisch Laoaanse Disco getrokken, met het Stockholm-represent-team Axel en Tobias en de Engelse topgrieten waar Len het wel meek on vinden. Om 1u sloot de disco maar ging iedereen naar de disco-bowling (dat is hier blijkbaar normaal). Resultaat: gewonnen met bowlen van de Lao kerels, een geblesseerde voet (ontsnapte bowlingbal), gratis shots aan de bar en gewoon good times with the gang of seven! Ondertussen zaten Hanne en Dominick op het terras met een Zwitserse journalist en een Oostenrijkse ‘Happy’ biker met de nodige drank –en rookwaren aanwezig. Deze twee heren wakkerden hun gevoel voor avontuur enkel aan met hun tot de verbeelding sprekende verhalen. De dag erna besloten ze dan ook om uit de steden weg te gaan en de rust van de kleine dorpjes op te zoeken.

(Voor het verslag hiervan à Zie het verhaal van Flomie en Hanne)

Len, Adriaan en Nasia bleven nog even in Luang Prabang om o.a. de prachtige watervallen te bezichtigen en er te genieten van een heerlijk plonske onder de waterval. Len ging dan richting Phonsavan, maar aangezien er geen bus was naar Phonsavan is hij dan tegen zijn zin (kuch) versneld naar Vang Vieng getrokken, daar leefde hij nog lang en gelukkig. Adje bleef nog even in Luang Prabang, want hij was nog iets vergeten. Hij heeft het trouwens teruggevonden, maar is het alweer kwijt… Via een tussenstop in het (geheel terecht) nooit bezochte dorpje Kasi, zagen ze elkaar weer in Vang Vieng. Na twee dagen kende Len de hele stad al en de hele stad hem en had hij al de beste plekjes gevonden: van prachtige grotten tot cafeekes en Bucketbars… (verhaal len is geen blogmateriaal, dus hoor je later wel) Een chill dagske in de verschillende restokes met non-stop ‘Family Guy’ en ‘Friends’ op tv, was een aangenaam intermezzo, maar was toch wat raar om in Laos tegen te komen… Deze kleine cultuurshock was echter snel vergeten na een dagje “Tubing”. Dit wordt in de Antwerpse Van Daele omschreven als: ‘een zeer foute watersport’, waar je met banden of al zwemmend de rivier afdrijft. Links en rechts enkel tropisch ogende bars met een leuk muziekje, een danske in de zon en een babbeltje met de medetubers. Dit afgewisseld met 10m hoge -over het water-vlieg katapulten en katrollen, gratis Tiger whisky, iedereen in partymode met wederom buckets en jammer genoeg alcoostiften. Iets wat je normaal 1 dag volhoudt, maar er waren er enkelen die al aan hun 112e dag zaten…

De dag erna namen we afscheid van Nasia (onze zeer aangename - Pakistaans / Indische, maar toch vooral Duitse - medereizigster van de laatste 2 weken, die nu reeds in China zit) Len en Adje dan maar met zijn twee richting het grootste meer van Laos, Nam Nung, waar we een klein vissersdorpje aantroffen. Twee dagen daar vertoefd en ons bezig gehouden met een boottochtje, karaoke zingen en simpelweg genieten van het prachtige uitzcht en de idyllische omgeving. Er bleek nergens in de nabij gelegen dorpen een ATM te zijn, dus moesten we vervroegd naar de hoofdstad Vientiang. De eerste avond doorgebracht aan de riverside voor wat African tunes met Babpi, Steven, Loki, Balaak en Mama Africa, Mozambique en Nigeria represent! Maar ook Belgium represent, want daar troffen we ook een Belgische vertegenwoordiger van, hou u vast, Heineken aan, die we uiteraard stevig met de neus op de feiten drukte… (zijn reis werd echter wel gefinancierd door Fleineken dus…)

Na een stevige nachtrust waren we terug met 4 sinds negen dagen. Een gezellige re-unite avond drong zich dus op. We aten uitgebreid pizza in een Belgisch restaurant waar we verrassend lang bleven plakken (de Sangria, de blauwe Chimay en de dolle verhalen van de verdwaalde Texaan Ted zaten er waarschijnlijk ook voor iets tussen) We verplaatsten ons eerst naar de Afrikaanse oevers en wat later naar de kamer voor een bescheiden afterparty, de laatste avond van Hanne (na bijna 1 maand) moest toch gepast afgerond worden…

Na het afscheid van ons Hanne zijn we nog een middagske sightseeing in Vientiang. We zijn eigenlijk gewoon het museum over de geschiedenis van Laos gaan bezoeken, met uitleg van enkele toevallig passerende monikken en dan nog even langs de Arc de triumph Asian style… ( tempels beginnen we ondertussen al te kennens dus…) Eerst bijna (tot tweemaal toe) een boot gekocht om de Mekong naar het zuiden mee af te varen, maar ze waren jammer genoeg al verkocht, had wel een top-aankoop geweest!

De dag erna richting Thakek, waar we het beste guesthouse tot nog toe vonden, en ook last minute nog een Zweeds koppel meekregen om een daguitstapke naar de Buddha cave te maken en een zwemmeke te doen in een afgelegen meer (tip van twee Zwitserse dames die we al voor de 3e maal toevallig tegenkwamen…) Dit sympathiek Zweeds Koppel heeft die avond echter al ons geld gewonnen tijdens het pokeren (we hebben ze dan maar geliquideerd…. ;-). Na twee dagen doorgereisd naar Savanakhet, waar er niet veel te beleven viel en ook de mogelijke jungle trekking te duur bleek. Dan maar verder naar Pakse in het Zuiden getrokken, waar we een super avond beleefden met enkele Lao jongeren die onder een boom op de hoek van ons guesthouse aan het chillen waren. Zonder dat er iemand van het Engels kon hebben we ons kostelijk geamuseerd.We dronken van hun zelfgemaakte bamboe whiskey en er bleek heel wat muzikaal talent aanwezig onder hun boompje… De dag erna weer geprobeerd om een goedkope trekking te vinden, maar na tevergeefs een middagje elke toerist aan te klampen om een goedkopere prijs te krijgen, moesten we noodgedwongen dit plan opschuiven naar Cambodja.

Laos was holiday, nu begint het avontuur...

What to do in Kathmandu

Hier zijn we weer. Weer heel wat meegemaakt dus we dachten, tijd voor een nieuwe update en stand van zaken…

Na een aangename maar slaperige vlucht zijn we geland in Kathmandu (Nepal: Never Ending Peace And Love). Iedereen waarschuwde ons voor het hectische Bangkok, maar Kathmandu gaat nog een stapje verder. Een doolhof van kleine, stoffige met rommel gevulde straatjes die je echter leiden naar prachtige pleinen, tempels en andere schatten. Ondanks het feit dat je hier meer momenten hebt zonder electriciteit en water voelden we ons hier al snel thuis. Omdat we ons namelijk in Belgie ook pas om de 4 dagen douchen.

Adriaan heeft ons dan voorgesteld aan Pieter (Belgische vriend van Adriaan)die hier al een paar maanden verblijft. Pieter (topkerel trouwens) heeft ons de mooiste plekjes van de stad laten zien en ons ook geintroduceert aan Naveradj, bij wie we trouwens altijd terecht kunnen voor thee en plaatselijke specialiteiten. Zo hebben we o.a. Swayambunath, beter gekend als ‘’the monkey tempel’’ bezocht, zijn we in Pashupatinath getuige geweest van een crematie-ritueel en hebben we ons bij de Boudanath stupha verdiept in het Boedisme. In Pashupatinath zijn we trouwens in een of andere grot beland, waar de louchheid van de aangeboden kruidenthee niet kon tippen aan de baba zelf en we ons maar snel uit de voeten hebben gemaakt. Adriaan voelde zich echter wel thuis, maar we hebben hem toch maar terug meegenomen. Verder zijn we op onze weg een pleintje tegengekomen met aan aantal voetballende kinders. Dit draaide natuurlijk snel uit in een matchke Belgie-Nepal. Waar we trouwens meer supporters hadden dan een gemiddelde GBA-match.

De avonden hebben we o.a. doorgebracht met een BBQ in de yellow house, wat staat voor een oase van rust in dese hectische stad. Dit onder leiding van de fantsctisch Joyce aka Joske en haar vriend Nacho. We hebben ons hierbij trouwens laten verleiden door de lokale rum (Wordt verkocht in glazen flessen in de vorm van een zwaard), per vier kregen we een fikse korting; met alle gevolgen van dien...

Na Kathmandu zijn we met de bus richting Pokhara getrokken. De busrit die ongeveer 7 uur duurde, heeft ons een blik gegeven op het Echte Nepal. Met veel mensen die vooral niets aan het doen waren, voorbij steken in de bochten en vooral wow en och zot en checkt it… In pokhara zelf hebben we ons dan voorbereid voor de trekking. Natuurlijk zonder gids.

Dag 1: Het eerste deel van de trek hebben we ons laten overweldigen door de omgeving en hebben we ons aangesloten bij een groep vrouwen die met hun hoofd grote rieten manden droegen en toevallig de zelfde weg uit gingen. Na een pauze aan een rustgevend riviertje en een spaghetti-lunch zijn we begonnen aan deel twee. Dit kunnen we het beste vergelijken met de trappen van waterloo maar dan schots en scheef, maal 10, 500m recht omhoog en dit 2.5 uur lang. Resultaat: Adri ok, flomie en Len casse. Dan toch arrive in wat niet meer was dan 4 kartonnen muren en 3 houte bedden met 0.5 cm matras. Dit alles werd gecompenseerd door de kookkunsten van de vrouw des huizes, een te gek uitzicht, een prachtige sterrenhemel en een aantal diepgaande gesprekken.

Dag 2: Was een korte wandeldag met lange momenten van heerlijk genieten aan een riviertje in de prachtige natuur. Verder kwamen we op onze weg een aantal razende buffels tegen en een Spanjaard die niet meer kwijt wou dan ‘’trekking is not for me, I’m too much of a junkie’’. Waar we best begrip voor konden opbrengen. Uiteindelijk beland in een Lodge (kopie van de dag ervoor), maar dan met een warme douche en een eigenares die een erg lachwekkend lachsyndroom vertoonde.

Dag 3: Om 5:30 ging de wekker om een wandeling te maken naar Poonhill. Een idylische plek waar we werden getrakteerd op een prachtige zonsopgang en een panorama van de prachtigste en hoogste bergen in de wereld. Na een ontbijtje zette we onze tocht verder naar Taddapani. Een paar uur en een een stevige afdaling later het volgende. ‘’Euh zitten wij zeker nog juist’’ en ‘’ zouden we ondertussen niet terug moeten stijgen’’ en ‘’ Fuck, we volgen Tatopani i.p.v. Taddapani’’. Aangezien we geen zin hadden om de hele weg terug naar boven af te leggen zijn we maar verder verkeerd gewandeld. Beste verkeerd-wandeling ooit, zo blijkt, want in Tatopani: HOT-springs, Top-Guest-house en Tuborg.

De dag erna was het de bedoeling om met taxi en bus terug in Pokhara te graken. Dit bleek de rit van ons leven te worden. Enkele details:- Super bumpy ride op stoffige wegetjes die de naam weg niet waardig waren- In de taxi was een man in coma gevallen en botste zo hard tegen de raam dat deze bijna brak, wij stevig gelachen natuurlijk- Met 8 op de achterbank in een busrit van 4 uur- Onze westerse eigenschappen werden sterk gewardeerd door de Nepaleese niet zo schoonheden op de achterbank- Resultaat: Len stevig betast, Adri uitdagende kletsjes gekregen en flomie goed gelachen

Na bijna getrouwd te zijn stapte we terug uit in Pokhara, waar we onze dagen sleten met het genieten van het prachtige landschap, pintje drinken, watervalleke tegenkomen, bootje varen op het meer, balleke stampen en fietske rijden. We hebben ook een fantastisch symphatiek Frans koppel leren kennen, waar we s’ avonds onze spijzen mee deelden, onze avonturen konden vertellen en waar we vreemd genoeg zelfs op een Nepaleese dansvloer mee belanden.

Na Pokhara trokken we voor het Nationale Shiva-festival weer naar Kathmandu...

Overdag genoten we o.a. van Baktapur en de plekjes die we hier nog niet hadden ontdekt zoals Freak Street. De avonden brachten we door op ons fantastisch populair en ondertussen bijna wereldwijd bekend dakterras. Genodigden:- Mr David, die reeds een kleine 100 jaar reist, zijn Manchesters accent nog niet kwijt is, maar verdomd boeiende verhalen vertelde.- Mss Daphne, die na haar legerdienst in Israel nog steeds de kluts kwijt is.- Mr Benjamien en de crazy Nepali Rushia, waar we van denken dat ze de bruiloft niet hebben gehaald... & twee verdwaalde Frenchkies...Hier werden we van spijzen voorzien door The one and only ‘’Brando Look-a-like’’.
Ondertussen komen we geregeld dezelfde mensen tegen op heel verschillende plaatsen en steden, to be continued...

Op het programma:
- 2 day rafting met alles erop en eraan
- Crash a wedding
- Back to B-kock, to go to Cambodia

Enkele Topquotes:
‘’Mr, there is a goat inside...’’ (in a restaurant...)
‘’Your boat is really beatifull’’ (versiertip nr 1)
‘’ How come you look like shit’’(versiertip nr 2)
‘’ Washington, isn’t that the capital? I’m really found of knowledge and stuff’’ (vertiertip nr 3)

Nepal was holiday, nu begint het echte avontuur...

Vele groeten uit het Verre OostenDominick, Len en Adriaan!

P.s.: Wil er iemand alsjeblief tegen Harco zeggen dat ze zelfs hier overal een rijbewijs hebben...

Beste thuisblijvers...

Onze eerste week Bangkok zit erop. De eerste dagen hebben we het rustig aan gedaan, beetje geacclimatiseerd en de stad wat verkend. We zijn al snel aan Kao San Road (Backpackers area) beland, van waaruit we de rest van Bangkok hebben leren kennen d.m.v. taxi, tuk-tuk, boot, bus, metro, sky train en hoover board...

We wilden naar de grote weekend market gaan (200.000 bezoekers/dag) maar zijn beland op een klein lokaal marktje waar wij de toeristische attractie waren. We hebben daar wel onze eerste olifant hebben gezien (binnen!) en hebben Len kunnen overtuigen om zijn eerste krekel te eten voor 10 Baht(= 20 eurocent!). De dag erna zijn we wel op de weekend market geraakt via een tip van onze Canadese vriend Toby. Op die markt vind je werkelijk alles: kledij, meubelen, huisraad, eten, exotische dieren en vooral veel rommel. Het was er druk, enorm veel kraampjes, waaronder 1 dat we eigenhandig hebben omgetoverd tot een disco kraampje. Heel leuk om te ervaren, behalve misschien het dubieuze eten en de niet zo koosjere geuren...

Na het weekend zijn we 2 dagen stevig gaan city-trippen. Wat we o.a. hebben gezien: The Golden Mountain, Standing Buddha (46m hoog!), enkele prachtige tempels zoals Wat Arun en Wat Po met de liggende Buddha en crazy Chinatown. Verder hebben we gewoon de sfeer van deze bruisende stad opgesnoven.
We verbleven in een gezellig Guesthouse waar we al veel mensen hebben leren kennen, maar dat gebeurde even goed in de gezellige bars die we 's avonds bezochten, met z'n drietjes of met z'n...
Thanks too: our Canadian connection Toby en Evan van Vancouver en Mr. David himself, de Tsjechische dagtripper Peter (filmpjes volgen later....), Myriam en Maria van Barcelona, Nasia van Duitsland, onze sympathieke noorderbuur Martine en de vele andere kortere gesprekspartners.

Onze moraal zit goed, de sfeer zit er dik in en de goesting neemt alleen maar toe. Klein hoogtepunt: voor 9900 Baht hebben we een ticket voor Nepal gevonden in een klein reisbureautje, terwijl ze daar op het vliegveld zelf het dubbele voor vroegen...

Bangkok was holiday, nu begint het echte avontuur...

Vele groeten uit het Verre Oosten
Dominick, Len en Adriaan!

P.s.: Wil er iemand alsjeblief tegen Harco zeggen dat ze zelfs hier overal internet hebben...

Welkom welkom

Gegroet everybody,

Dit wordt dus de komende 6 maanden ons voornaamste communicatiemiddel. Wij hopen jullie hier te boeien met boeiende verslagen, avontuurlijke verhalen en leuke foto's. Wij gaan ervan uit dat jullie ons toch een beetje gaan missen..?? Dus wij hopen op ontelbare reacties...

Gezocht: Als er iemand nog interessante reistips of dure reisspullen heeft waar hij/zij zo snel mogelijk van af moet? Deze zijn altijd welkom...